Hızlı Arama
![]() |
|
|
#1 (permalink) |
![]() Status: Yönetici
Üyelik tarihi: Aug 2008
Mesajlar: 1,518
Tecrübe Puanı: 10
![]() ![]() |
“”Dört tane mum usul usul yaniyordu...
Ortalik o kadar sessizdiki, mumlarin konusmalarini duyabiliyordunuz... Birinci mum dediki: ''Ben BARIS'im.! Ama kimse benim yanmama yardimci olmuyor.Sanirim yakinda sönecegim.'' Alevi hizla azaldi ve sonunda tamamen söndü. Ikinci mum: ''Ben VEFA'yim.! Ne yazikki artik vazgeçilmez degilim.Onun için,bundan sonra yanip durmamin bir anlami kalmadi.'' Sözlerini tamamladiginda esen hafif bir rüzgar onu tamamen söndürdü... Sirasi geldiginde üçüncü mum, hüzünlü bir sesle dediki: ''Ben SEVGI'yim ! Yanacak gücüm kalmadi. Insanlar beni unuttu,degerimi anlamiyorlar. En yakinlarini sevmeyi bile unuttular.'' Vefa'da daha fazla beklemeden sönüp gitti... Ansizin..! Odaya bir çocuk girdi ve üç mumunda yanmadigini gördü. ''Neden yanmiyorsunuz? Sizin sonsuza kadar yanmaniz gerekmiyor muydu?'' dedi. Ve ardindan aglamaya basladi... O zaman dördüncü mum konusmaya basladi: ''Korkma, ben yandigim sürece öteki mumlarida yeniden yakabiliriz, ben UMUT'um!'' Çocuk parlayan gözleriyle UMUT mumunu aldi ve öteki mumlari birer birer yakti... UMUT isigi yasamimizdan hiç eksik olmamali... ...Ki hepimiz onunla birlikte VEFA'yi, BARIS'i ve SEVGI'yi yasatabilelim...”” |
|
|
|
![]() |
| Etiketler |
| alev, ateş, aşk, ben, benim, birlikte, çocuk, dan, dört, fazla, git, gitti, gücüm, hiç, içi, için, kadar, kimse, mum, mumlarin, neden, sizi, sonra, tamamen, tane, yeniden, zaman, öykü, Öyküsü |
| Seçenekler | |
| Stil | |
|
|